هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند چمنها، لالهها، و سرو برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی استفاده میکند. شاعر از غربت، عشق، و آرزوی وصال سخن میگوید و از نمادهایی مانند ابر رحمت و خاک وطن برای انتقال مفاهیم عمیق بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۸ - بی سر و قدت خاک نشینند چمنها
بی سر و قدت خاک نشینند چمنها
شد پنبهٔ داغ جگر لاله سمنها ۱
کارم به حریف دو زبان کاش فتادی
چون غنچه سراپای زبانند دهنها ۲
بارید چو از ابر عطایش نم رحمت
در خاک کف بحر کرم گشت کفنها ۳
هر کس که ترا دید دمی بس که ز خود رفت
در بزم تو بوی خبر آید ز سخنها ۴
آهنگ گلستان چو کند سرو تو از شوق
آیند چو طاووس به پرواز چمنها ۵
بر زلف مزن شانه که محتاج نباشد
دلبستگی عاشق مسکین به رسنها ۶
هر کس شده جویا چو تو سرگشتهٔ غربت
اکسیر فراغت شمرد خاک وطنها ۷
شد پنبهٔ داغ جگر لاله سمنها ۱
کارم به حریف دو زبان کاش فتادی
چون غنچه سراپای زبانند دهنها ۲
بارید چو از ابر عطایش نم رحمت
در خاک کف بحر کرم گشت کفنها ۳
هر کس که ترا دید دمی بس که ز خود رفت
در بزم تو بوی خبر آید ز سخنها ۴
آهنگ گلستان چو کند سرو تو از شوق
آیند چو طاووس به پرواز چمنها ۵
بر زلف مزن شانه که محتاج نباشد
دلبستگی عاشق مسکین به رسنها ۶
هر کس شده جویا چو تو سرگشتهٔ غربت
اکسیر فراغت شمرد خاک وطنها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - صفای می نگر از جبههٔ گشادهٔ ما
گوهر بعدی:شماره ۹ - نخواهم زان گل رخسار برداری نقابش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
