شماره ۲۱ - تا گشته است پای خم آرامگاه ما

تا گشته است پای خم آرامگاه ما
گردیده است کوه بدخشان پناه ما ۱

سنگین ز گرد کلفت دل بسکه گشته است
بر پای ما چو سلسله افتاده آه ما ۲

تا آب تربیت نخورد از گداز دل
چون داغ لاله قد نکشد سرو آه ما ۳

در رنگ همچو رشتهٔ یاقوت غوطه خورد
از پهلوی عذار تو مد نگاه ما ۴

سنگین دلیست لنگر شمشیر ابروش
کس جان بدر نبرد زمژگان سپاه ما ۵

از دل متاع درد به تاراج گریه رفت
پنهان در اشک همچو حباب ست آه ما ۶

از بس به شوق دیدنت از جا درآمده
چون شمع بر سر مژه باشد نگاه ما ۷

برقع ز رخ فکنده درآ در حریم وصل
باشد نقاب روی تو شرم نگاه ما ۸

جویا به بزم حیرت او همچو پیک کنگ
گویید خبر زحال دل ما نگاه ما ۹