هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات شاعرانهای است که در آن شاعر از عشق و درد سخن میگوید. او از تأثیرات عشق بر خود میگوید که چگونه باعث بیتابی و گریهاش میشود. همچنین، از درد و سرگشتگی ناشی از عشق یاد میکند که با وجود رنج، لذتی نیز در آن مییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۷ - چشم بستن شمع سان بیتاب می سازد مرا
چشم بستن شمع سان بیتاب می سازد مرا
ور به رخسارت گشایم آب می سازد مرا ۱
آتش رخسار او نگذاشت در چشمم نمی
با وجود آنکه هر دم آب می سازد مرا ۲
صندل درد سرم، از درد می سامان مکن!
من که مخمورم شراب ناب می سازد مرا ۳
گر توانم کردن از خود پهلوی همت تهی
آسمان با سرکشی محراب می سازد مرا ۴
با وجود آنکه جویا در گداز حیرتم
لذت سر گشتگی گرداب می سازد مرا ۵
ور به رخسارت گشایم آب می سازد مرا ۱
آتش رخسار او نگذاشت در چشمم نمی
با وجود آنکه هر دم آب می سازد مرا ۲
صندل درد سرم، از درد می سامان مکن!
من که مخمورم شراب ناب می سازد مرا ۳
گر توانم کردن از خود پهلوی همت تهی
آسمان با سرکشی محراب می سازد مرا ۴
با وجود آنکه جویا در گداز حیرتم
لذت سر گشتگی گرداب می سازد مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - بنگر رخ به آتش می تاب داده را
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.