هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از درد و حسرت عشق و رنجهای ناشی از آن میگوید. او احساس میکند که به خاطر عشق به نیکان سوزانده شده و هرگز شادی ندیده است. همچنین، از انتقاد مردم و زخمهای روحی خود سخن میگوید و اشاره میکند که مانند صفحهای غلط از نو نوشته شده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۴۸ - به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا
به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا
زسوز عشق نکویان برشته اند مرا ۱
ندیده رنگ رخم روی سرخیی هرگز
خط جبین مگر از زر نوشته اند مرا ۲
همیشه بسته لب از عیب مردمان باشم
برای بخیهٔ این زخم رشته اند مرا ۳
جواب آن غزل «فکرت» است این جویا
«چو صفحهٔ غلط از سر نوشته اند مرا» ۴
زسوز عشق نکویان برشته اند مرا ۱
ندیده رنگ رخم روی سرخیی هرگز
خط جبین مگر از زر نوشته اند مرا ۲
همیشه بسته لب از عیب مردمان باشم
برای بخیهٔ این زخم رشته اند مرا ۳
جواب آن غزل «فکرت» است این جویا
«چو صفحهٔ غلط از سر نوشته اند مرا» ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - چشم بستن شمع سان بیتاب می سازد مرا
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - ترا محرومی ارزانی زآغوش تپیدنها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.