هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از ناعادلانه بودن دنیا و دشواریهای زندگی برای اهل صفا و صداقت سخن میگوید. شاعر از بیسر و پایی دنیا، ناتوانی در یافتن دولت از راه خست، و تأثیر منفی ریا و تظاهر در جامعه شکایت دارد. همچنین، او به زیبایی طبیعت و تأثیر آن بر روح انسان اشاره میکند و در نهایت، از نیاز نداشتن به قدرت مادی و دعا به درگاه خداوند سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۸ - لایق نبود کینهٔ چرخ اهل صفا را
لایق نبود کینهٔ چرخ اهل صفا را
معذور توان داشتن این بی سر و پا را ۱
دولت نتوان یافتن از پهلوی خست
هرگز نکند کس به مگس صید هما را ۲
صیقل زده تردستی ابرش ز بس امروز
آیینهٔ گلشن ز صفا کرد هوا را ۳
از بس نبرد راه به جایی چو شبیه است
فریاد دلم طاعت ارباب ریا را ۴
محتاج ملک نیستم امروز که آهم
جویا ز تراکم به فلک برد دعا را ۵
معذور توان داشتن این بی سر و پا را ۱
دولت نتوان یافتن از پهلوی خست
هرگز نکند کس به مگس صید هما را ۲
صیقل زده تردستی ابرش ز بس امروز
آیینهٔ گلشن ز صفا کرد هوا را ۳
از بس نبرد راه به جایی چو شبیه است
فریاد دلم طاعت ارباب ریا را ۴
محتاج ملک نیستم امروز که آهم
جویا ز تراکم به فلک برد دعا را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷ - به پیری نشد چاره گردن کشان را
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - ز زلف و کاکلت ای نازنین گره بگشا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.