شماره ۹۴ - برد یاد او دل غم پیشه را

برد یاد او دل غم پیشه را
جوش می برداشت از جا شیشه را ۱

شمع سان گلهای داغت بر سرم
می دواند تا کف پا ریشه را ۲

چشمش از هر جنبش مژگان شوخ
می زند یکجا به دل صد تیشه را ۳

بیشتر از اقربا بینی شکست
دشمنی چون سنگ نبود شیشه را ۴

تکیه گاه نشتر مژگان او
کرده ام جویا رگ اندیشه را ۵