هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پراحساس، با استفاده از تصاویر طبیعی مانند دریا، موج و گوهر، احساسات عمیق عاشقانه و وابستگی به معشوق را بیان میکند. شاعر با تشبیه اشک به قطرههای دریا و ذرات به آیینههای معشوق، زیبایی و عمق عشق خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و更适合 نوجوانان و بزرگسالانی که توانایی تحلیل و درک مضامین عاطفی و ادبی را دارند.
شماره ۱۰۴ - از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا
از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا
گوهر شده تبخال لب ساحل دریا ۱
اشکم چو نهد قطره زنان روی سوی بحر
پنهان شود از شرم گهر در گل دریا ۲
هر ذره ام آیینهٔ معشوق نمایی است
دریا شود آن قطره که شد واصل دریا ۳
جویا نگه گرم که رو کرد سوی بحر
کز موج پر و بال زند بسمل دریا ۴
گوهر شده تبخال لب ساحل دریا ۱
اشکم چو نهد قطره زنان روی سوی بحر
پنهان شود از شرم گهر در گل دریا ۲
هر ذره ام آیینهٔ معشوق نمایی است
دریا شود آن قطره که شد واصل دریا ۳
جویا نگه گرم که رو کرد سوی بحر
کز موج پر و بال زند بسمل دریا ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - نگه بر چهره نتوان کرد آن ترک شرابی را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - چشم او آشیانهٔ دل ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.