هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و پراحساس، با استفاده از تصاویر طبیعی مانند دریا، موج و گوهر، احساسات عمیق عاشقانه و وابستگی به معشوق را بیان می‌کند. شاعر با تشبیه اشک به قطره‌های دریا و ذرات به آیینه‌های معشوق، زیبایی و عمق عشق خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و更适合 نوجوانان و بزرگسالانی که توانایی تحلیل و درک مضامین عاطفی و ادبی را دارند.

شماره ۱۰۴ - از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا

از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا
گوهر شده تبخال لب ساحل دریا ۱

اشکم چو نهد قطره زنان روی سوی بحر
پنهان شود از شرم گهر در گل دریا ۲

هر ذره ام آیینهٔ معشوق نمایی است
دریا شود آن قطره که شد واصل دریا ۳

جویا نگه گرم که رو کرد سوی بحر
کز موج پر و بال زند بسمل دریا ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - نگه بر چهره نتوان کرد آن ترک شرابی را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - چشم او آشیانهٔ دل ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.