هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه از تشبیههای زیبا برای توصیف رابطهی عاشقانه استفاده میکند. چشم معشوق آشیانهی دل شاعر است، زلفهای او خانهی دل اوست و اشکهایش حلقهای سربسته برای رازهای دل. عشق به عنوان معمار خانهی دل توصیف شده و گلها نماد آشیانهی دل هستند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رازداری و اشک نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۱۰۵ - چشم او آشیانهٔ دل ما
چشم او آشیانهٔ دل ما
حلقهٔ زلف خانهٔ دل ما ۱
اشک ما حلقه ایست سربسته
رازدار فسانهٔ دل ما ۲
عشق آتش مزاج گل رویان
گشته معمار خانهٔ دل ما ۳
نیست جویا غریب این گلشن
گل بود آشیانهٔ دل ما ۴
حلقهٔ زلف خانهٔ دل ما ۱
اشک ما حلقه ایست سربسته
رازدار فسانهٔ دل ما ۲
عشق آتش مزاج گل رویان
گشته معمار خانهٔ دل ما ۳
نیست جویا غریب این گلشن
گل بود آشیانهٔ دل ما ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - به عرش عزتم جا داده است اقبال خواریها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.