هوش مصنوعی: این متن شعری است که به انتقاد از ریا و خودنمایی می‌پردازد و ارزش‌های اصیل مانند صفای دل و دعا را برمی‌شمارد. شاعر از رهبانان ریاکار و خودآرایان انتقاد می‌کند و به زیبایی‌های ساده و معنوی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از اشارات انتقادی برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۱۳۶ - دل ندارد تاب صحبت های نامانوس را

دل ندارد تاب صحبت های نامانوس را
ره مده در بزم رندان زاهد سالوس را ۱

در حقیقت این خود آرایان گرفتار خودند
حسن خط و خال بس باشد قفس طاووس را ۲

جوش شوخی معنی آزرم از یاد تو برد
مانده ای بر طاق نیسان شیشهٔ ناموس را ۳

از صفای طینتم در تنگنای سینه، دل
سخت مانند است شمع خلوت فانوس را ۴

گردد از فیض ندامت کامیاب نشأتین
هر که او دست دعا سازد کف افسوس را ۵

از وصال او کسی جویا نگشته کامیاب
جز لب بامش که دارد رخصت پابوس را؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - ‏ چنان کز شهد و شکر نقل نوشین می شود پیدا
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - نادیدن جمال تو مشکل بود مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.