هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق به معشوق و نالههای عندلیب (بلبل) الهام گرفته است. شاعر احساسات خود را با اشک و آتش در دل توصیف میکند و از نوای عندلیب به عنوان نماد عشق و درد یاد میکند. او تأکید میکند که هیچکس مانند او با عندلیب آشنا نیست و عشق آنها را در یک آشیان پرورش داده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک صحیح از تشبیهات و استعارههای شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۳ - رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب
رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب
در ناله نیست هیچ کس استاد عندلیب ۱
اشکم گلاب گشته ز مژگان فرو چکد
هر گه به گوش دل شنوم داد عندلیب ۲
گلریزوار از نفسم شعله می جهد
آتش فروز دل شده فریاد عندلیب ۳
جویا به غیر یار به پیش کسی منال
جز گوش گل که می شنود داد عندلیب؟ ۴
در ناله نیست هیچ کس استاد عندلیب ۱
اشکم گلاب گشته ز مژگان فرو چکد
هر گه به گوش دل شنوم داد عندلیب ۲
گلریزوار از نفسم شعله می جهد
آتش فروز دل شده فریاد عندلیب ۳
جویا به غیر یار به پیش کسی منال
جز گوش گل که می شنود داد عندلیب؟ ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - مجلس گل گشته رنگین از نوای عندلیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.