هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند آب، بهار و گلها برای بیان احساسات عمیق و دردهای پنهان استفاده میکند. شاعر با تصاویری مانند عکس در آب، موج شمشیرگونه و اشکهای لبریز، غم و اندوه را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غمانگیز و احساسی آن برای سنین بالاتر مناسبتر است.
شماره ۱۵۰ - افتاد عکس عارضت ای مه جبین در آب
افتاد عکس عارضت ای مه جبین در آب
شد موسم بهار گل آتشین در آب ۱
شمشیر موج تیغ سیه تاب می شود
شوید سیاه بخت غمت گر جبین در آب ۲
با اشک ریزد از مژهٔ صافست گر دلت
آری همیشه درد بود ته نشین در آب ۳
مینای چرخ تا شده لبریز اشک ما
مانند درد اده نهان شد زمین در آب ۴
شد موسم بهار گل آتشین در آب ۱
شمشیر موج تیغ سیه تاب می شود
شوید سیاه بخت غمت گر جبین در آب ۲
با اشک ریزد از مژهٔ صافست گر دلت
آری همیشه درد بود ته نشین در آب ۳
مینای چرخ تا شده لبریز اشک ما
مانند درد اده نهان شد زمین در آب ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - در تن ز بسکه بی تو مرا یافت راه تاب
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - تا هوای اوست دل را در قفس همچون حباب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.