هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای زندگی، عشق، وطنپرستی و تفکر عمیق میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مستی، چمن، چاه ذقن و مرغ بیضه، مفاهیمی مانند فروتنی، جستجوی معنا، عشق و آزادی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۶۰ - مست و بیخود شوخ من افتاده است
مست و بیخود شوخ من افتاده است
بر زمین همچون چمن افتاده است ۱
هر که در تعریف خود کوشد مدام
بر زبان خویشتن افتاده است ۲
گوهر معنی نمی جویند خلق
ورنه بیرون از سخن افتاده است ۳
از صفای عارضش لغزیده است
دل که در چاه ذقن افتاده است ۴
کرده سامان حیات جاودان
آنکه در فکر سخن افتاده است ۵
دور از آزادی چو مرغ بیضه است
هر که در دام وطن افتاده است ۶
هر کجا شوری ست جویا در جهان
زان لب شکرشکن افتاده است ۷
بر زمین همچون چمن افتاده است ۱
هر که در تعریف خود کوشد مدام
بر زبان خویشتن افتاده است ۲
گوهر معنی نمی جویند خلق
ورنه بیرون از سخن افتاده است ۳
از صفای عارضش لغزیده است
دل که در چاه ذقن افتاده است ۴
کرده سامان حیات جاودان
آنکه در فکر سخن افتاده است ۵
دور از آزادی چو مرغ بیضه است
هر که در دام وطن افتاده است ۶
هر کجا شوری ست جویا در جهان
زان لب شکرشکن افتاده است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - دل هجران زده از سیر گلستان سیر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
