هوش مصنوعی:
این شعر از جويا، شاعر فارسی زبان، بیانگر احساسات عمیق و تصاویر شاعرانه است. هر بیت به نوعی از احساسات، طبیعت و عناصر مختلف زندگی اشاره دارد که با زبان شاعرانه و استعاری توصیف شدهاند. شاعر از نالههای دل، آههای سوزان، داغهای سینه، و طبیعت اطراف خود برای بیان احساساتش استفاده میکند.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۹ - هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
هر آه شعله سوزم مکتوب آشنایی است ۱
هر داغ سینهٔ من مجنون خانه سوزی است
هر قطرهٔ سرشکم طفل برهنه پایی است ۲
هر سبزه ای در این باغ آشفته ای است بی خود
هر خار این گلستان کلک سخن سرایی است ۳
هر سنبل پریشان رند سیاه مستی است
هر گل به رنگ خورشید جام جهان نمایی است ۴
از زور طبع بگرفت ملک سخنوری را
جویا به کشور هند طوطی خوش نوایی است ۵
هر آه شعله سوزم مکتوب آشنایی است ۱
هر داغ سینهٔ من مجنون خانه سوزی است
هر قطرهٔ سرشکم طفل برهنه پایی است ۲
هر سبزه ای در این باغ آشفته ای است بی خود
هر خار این گلستان کلک سخن سرایی است ۳
هر سنبل پریشان رند سیاه مستی است
هر گل به رنگ خورشید جام جهان نمایی است ۴
از زور طبع بگرفت ملک سخنوری را
جویا به کشور هند طوطی خوش نوایی است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - دارد حیات، عالمی و جان پدید نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.