هوش مصنوعی:
این شعر به زیباییهای طبیعت و احساسات عاشقانه میپردازد. با استفاده از تصاویری مانند گل، سنبل، باغ، و بلبل، شاعر احساساتی مانند رشک، شرم، و هجران را بیان میکند. تأثیر زیبایی معشوق بر طبیعت و احساسات شاعر بهصورت نمادین توصیف شده است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و پیچیدگیهای زبانی آن، مناسب مخاطبانی با سطح درک ادبی بالاتر است.
شماره ۱۷۰ - نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
خاک پای باغ را تا ریشه های گل گداخت ۱
از هوای گلستان صاف طراوت می چکد
یا ز شرم بوی زلفش نکهت سنبل گداخت؟ ۲
صد گلستان آرزو را آبیاری می کند
در خزان از بس ز هجر گل دل بلبل گداخت ۳
همچو شبنم آب شد جویا گل از رشک رخش
نه همین سنبل به باغ از شرم آن کاکل گداخت ۴
خاک پای باغ را تا ریشه های گل گداخت ۱
از هوای گلستان صاف طراوت می چکد
یا ز شرم بوی زلفش نکهت سنبل گداخت؟ ۲
صد گلستان آرزو را آبیاری می کند
در خزان از بس ز هجر گل دل بلبل گداخت ۳
همچو شبنم آب شد جویا گل از رشک رخش
نه همین سنبل به باغ از شرم آن کاکل گداخت ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - موسم جوش گل و نسترن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.