هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از خاموشی و بیزبانی به عنوان عذرخواهی و گواه شرمساری یاد میکند، از مستی و بهاران سخن میگوید، و راه رسیدن به مقصد را در رفتن از خود و محبت میداند. همچنین، او به عشق و هجران اشاره میکند و گناهان عشق را میپذیرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند 'مستی' و 'گناه' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۷۵ - بی زبانی روز محشر عذرخواه ما بس است
بی زبانی روز محشر عذرخواه ما بس است
خامشی در شرمساریها گواه ما بس است ۱
ما تنگ ظرفان به یاد باده مستی می کنیم
در بهاران سایهٔ تا کی پناه ما بس است ۲
گرد راه نیستی شو تا به مقصد پی بری
در محبت، رفتن از خود خضر راه ما بس است ۳
احتیاج شاهدی در دعوی عشق تو نیست
مهر داغی بر سر طومار آه ما بس است ۴
در شب هجران او جویا ز یادش می رویم
اینقدر در عشق بازیها گناه ما بس است ۵
خامشی در شرمساریها گواه ما بس است ۱
ما تنگ ظرفان به یاد باده مستی می کنیم
در بهاران سایهٔ تا کی پناه ما بس است ۲
گرد راه نیستی شو تا به مقصد پی بری
در محبت، رفتن از خود خضر راه ما بس است ۳
احتیاج شاهدی در دعوی عشق تو نیست
مهر داغی بر سر طومار آه ما بس است ۴
در شب هجران او جویا ز یادش می رویم
اینقدر در عشق بازیها گناه ما بس است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - از دور عشقباز ترا می توان شناخت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - آنکه میخانه ز انداز نگاهش طرح است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.