هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق و زیباییهای او میپردازد. از نگاه جذاب و موهای پرپیچوتاب معشوق تا تأثیر عمیق او بر شاعر، همهچیز با زبانی شاعرانه و پر از تصاویر زیبا بیان شده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایینتر دشوار باشد.
شماره ۱۷۶ - آنکه میخانه ز انداز نگاهش طرح است
آنکه میخانه ز انداز نگاهش طرح است
دیدهٔ چون نقش قدم بر سر راهش طرح است ۱
ناز بر دیدهٔ خورشید پرستان دارد
حلقهٔ زلف که بر روی چو ماهش طرح است ۲
می توان گشت به گرد سر او کز شوخی
دام صد فتنه ز هر موی کلاهش طرح است ۳
مغز در سر مه نو را شده آشفته مگر
بیت برجستهٔ ابروی سیاهش طرح است ۴
قوت آه کشیدن نبود جویا را
بسکه بر گردن او بار گناهش طرح است ۵
دیدهٔ چون نقش قدم بر سر راهش طرح است ۱
ناز بر دیدهٔ خورشید پرستان دارد
حلقهٔ زلف که بر روی چو ماهش طرح است ۲
می توان گشت به گرد سر او کز شوخی
دام صد فتنه ز هر موی کلاهش طرح است ۳
مغز در سر مه نو را شده آشفته مگر
بیت برجستهٔ ابروی سیاهش طرح است ۴
قوت آه کشیدن نبود جویا را
بسکه بر گردن او بار گناهش طرح است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - بی زبانی روز محشر عذرخواه ما بس است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - رفتن زخود به دشت جنون هادی من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
