هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و عاشقانه از حافظ، به بیان احساسات عمیق روحانی و عشق الهی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند فیض الهی، نیاز، عشق و رنج سخن میگوید و از عناصری مانند گل، پروانه و چراغ برای توصیف حالات روحانی خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و جدایی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۸ - دل را گشاد کار ز فیض دماغ ماست
دل را گشاد کار ز فیض دماغ ماست
این قفل را کلید ز خط ایاغ ماست ۱
پاشیدن از خجالت رخسار او به خاک
طور نیازپاشی گلهای باغ ماست ۲
ارواح قدسیان دم پروانگی زنند
در محفلی که روشنی اش از چراغ ماست ۳
در خون نشسته لاله صفت برگ برگ گل
از رشک لخت لخت دل داغ داغ ماست ۴
هر قطرهٔ سرشک جگر گوشهٔ دلست
آن گوهر است اشک که چشم و چراغ ماست ۵
باشد برون ز عالم هستی دیار ما
جویا کسی که رفت ز خود در سراغ ماست ۶
این قفل را کلید ز خط ایاغ ماست ۱
پاشیدن از خجالت رخسار او به خاک
طور نیازپاشی گلهای باغ ماست ۲
ارواح قدسیان دم پروانگی زنند
در محفلی که روشنی اش از چراغ ماست ۳
در خون نشسته لاله صفت برگ برگ گل
از رشک لخت لخت دل داغ داغ ماست ۴
هر قطرهٔ سرشک جگر گوشهٔ دلست
آن گوهر است اشک که چشم و چراغ ماست ۵
باشد برون ز عالم هستی دیار ما
جویا کسی که رفت ز خود در سراغ ماست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - محتسب امشب سبوی باده ام را پاک ریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.