هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا بیانگر سفر روحانی و عرفانی است که در آن شاعر از خطرات و ناپایداری دنیای مادی سخن میگوید و بر اهمیت روح و بقای آن تأکید میکند. او همچنین به ارزش شکرگزاری و دیدگاه عرفانی در زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰۷ - با بال شوق در چمن قدس طایر است
با بال شوق در چمن قدس طایر است
دل گر به راه بی خبریها مسافر است ۱
دارد خطر ز موج نفس چون حباب جسم
در چار موجه کشتی تن از عناصر است ۲
گشتم چو آینه همه جان از خیال دوست
جسمی که یافت رتبهٔ ارواح نادر است ۳
زنهار! روح شو، که به عالم، بقای روح
مانند بی ثباتی اجسام ظاهر است ۴
جویا شکور باش که در کیش اهل دید
کفران نعمت آنکه کند پیشه، کافر است ۵
دل گر به راه بی خبریها مسافر است ۱
دارد خطر ز موج نفس چون حباب جسم
در چار موجه کشتی تن از عناصر است ۲
گشتم چو آینه همه جان از خیال دوست
جسمی که یافت رتبهٔ ارواح نادر است ۳
زنهار! روح شو، که به عالم، بقای روح
مانند بی ثباتی اجسام ظاهر است ۴
جویا شکور باش که در کیش اهل دید
کفران نعمت آنکه کند پیشه، کافر است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - شوخ و شنگی چون بت طناز من عالم نداشت
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
