شماره ۲۲۹ - دل که کارش با کریم افتاده در فرخندگی است

دل که کارش با کریم افتاده در فرخندگی است
زانکه بی‌شک پیشهٔ اهل کرم بخشندگی است ۱

سربلندی اهل عالم را ز سر افکندگی است
باعث آزادی ارباب دنیا بندگی است ۲

زندهٔ جاوید سازد مرد را درد طلب
چون نفس در راه حق بگداخت آب زندگی است ۳

می دهد دیوانگی از حبس تکلیف نجات
تا بود برجا گریبان تو طوق بندگی است ۴

گلستان را نیست پیش عارضش رنگ قبول
گر فروزان است رخسار گل از شرمندگی است ۵

می توان از راست بازی گوی نیکویی ربود
باخته است آن کس که کار و پیشه اش با زندگی است ۶

در حریم اهل دل جویا فنا را راه نیست
محرم اسرار حق را منصب پایندگی است ۷