شماره ۲۳۱ - بیا که موسم جوش بهار ییلاق است

بیا که موسم جوش بهار ییلاق است
پیاله گیر که گل در کنار ییلاق است ۱

چرا نهان بود از دیده ها به پردهٔ غیب
اگر نه خلد برین شرمسار ییلاق است ۲

در آن مقام که زاهد دم صلاح زند
پیاله زن که هوای بهار ییلاق است ۳

هوای برف و گل جام و سبزهٔ میناست
جهان به موسم دی در شمار ییلاق است ۴

همین زند نه هوایش دم از روانبخشی
که آب حیوان در جویبار ییلاق است ۵

نکوست موسم دی با وجود می جویا
که جوش گل سبب اعتبار ییلاق است ۶