شماره ۲۵۶ - همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت

همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت
به باغ غنچهٔ گل چون فتیله عنبر سوخت ۱

زجلوه ای که نمود آفتاب دیدارت
در آینه چون پر و بال برق جوهر سوخت ۲

اگرچه یافته صد خلعت گداز تنم
چو شمع آتش شوق تو بازم از سر سوخت ۳

کسی که گرم رو راه نیستی گردید
گداخت شمع صفت بال سعیش و پر سوخت ۴

بیا به باغ که بیم از نگاه نرگس نیست
سپند چشم بدت لاله تا به مجمر سوخت ۵

زشرح نامهٔ پرسوز خود مگو جویا
همین بس است که بال و پر کبوتر سوخت ۶