شماره ۲۵۹ - هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است

هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است
هر برگ که بینی کف افسوس بهار است ۱

باد سحری بسکه بر او برگ گل افشاند
هر سرو به بستان دم طاووس بهار است ۲

بگشا رخ و بر باده مده عرض چمن را
پرده به رخت پردهٔ ناموس بهار است ۳

رنگین شده از بسکه ز عکس گل و سوسن
هر موج هوا شهپر طاووس بهار است ۴

هر غنچه که گل گشته سراپا لب خواهش
جویا مگر آمادهٔ پابوس بهار است ۵