شماره ۲۶۵ - سوختن شمع شبستان زمن آموخته است

سوختن شمع شبستان زمن آموخته است
گل ز رخسار تو افروختن آموخته است ۱

در هوای تو سبک سیرتر از بوی گلی م
به غریبی دل ما در وطن آموخته است ۲

بر زمین ساغر سرشار به کف غلطیدن
مست لایعقل من از چمن آموخته است ۳

نیست بی فایده در پیش تو استادن سرو
از تو دامن به میان برزدن آموخته است ۴

پیش از ایجاد جهان بی سر و پا می گشتیم
آسمان بیهوده گردی ز من آموخته است ۵

‏ بی تکلف ز شکر ریزی صائب جویا
طوطی نطق تو طرز سخن آموخته است ۶