شماره ۲۶۶ - به چشم اهل دل آن اشک اعتبار نداشت

به چشم اهل دل آن اشک اعتبار نداشت
که لخت لخت جگر را به روی کار نداشت ۱

کدام شمع در این تیره خاکدان افروخت
که تا سحر به رهش چشم انتظار نداشت ۲

مپرس حاد دل تیره ام که از دم صبح
کدام روز که این آینه غبار نداشت ۳

ز سرو و سوسن و گل داد خودنمایی داد
خوش آب و رنگ تری از تو نوبهار نداشت ۴

به کوه و دشت و چمن طرح سیر افکندم
گلی به رنگ تو امروز روزگار نداشت ۵

نهال آنکه بشد از گداز تن سیراب
چو نخل شمع بجز شعله برگ و بار نداشت ۶

جمیله بود عروس جهان ولی جویا
به چشم اهل نظر رنگ اعتبار نداشت ۷