خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که عشق و سودای درونی خود را به تصویر می‌کشد. او جهان را کوچک و بی‌ارزش در برابر عشق خود می‌داند و زیبایی‌های ظاهری را ناشی از فیض باطن می‌خواند. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند چرخ خاکستری، صحرا، غنچه و جاده، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

چرخ خاکستری از آتش سودای من است
وسعت آباد جهان گوشهٔ صحرای من است

فیض باطن سبب زینت ظاهر باشد
چاک دل غنچه صفت زیب سراپای من است

طرفه انداز خرامی است ترا فرش رهت
تا نظر کار کند چشم تمنای من است

نبض بیمار صفت در ره شوقش جویا
جاده گرم طپش از گرمرویهای من است

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir