هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مضامین بلندپروازی، عشق الهی، حق‌طلبی و ناپایداری دنیا سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند تیر آه، نور آفتاب، و چشم حباب، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند فنا در عشق و جستجوی حقیقت دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۲۸۸ - شد دعای ناتوانان تا اجابت گاه راست

شد دعای ناتوانان تا اجابت گاه راست
با کمان قامت خم رفت تیر آه راست ۱

کی برند از مسلک حق فیض ارباب نفاق
مار کج کج می رود هر چند باشد راه راست ۲

نور روی آفتاب من کم از خورشید نیست
کی توان دیدن سوی آن رشک مهر و ماه راست ۳

چون توان دیدن ز دست اندازی باد صبا
بر رخش گه کج شود زلف سیاه و گاه راست ۴

از چشم ترم مردمک آهی شد و برخاست
مژگان زغمت دود سیاهی شد و برخاست ۵

ای مهر لقا هر که ترا دید چو شبنم
از هستی خود محو نگاهی شد و برخاست ۶

چون چشم حباب آنکه ترا نیم نظر دید
از هستی موهوم خود آهی شد و برخاست ۷

چون آینه جویا همه تن محو جمالم
هر مو به تنم مد نگاهی شد و برخاست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - چرخ خاکستری از آتش سودای من است
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - از آن، شکفتگی ای بی تو گل به باغ نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.