هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر احساسات عمیق و درد عشق است. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند زلف یار، بادهٔ بیغش و دل کباب، عشق و اشتیاق خود را توصیف میکند. همچنین، اشارههایی به رنج و وحشت ناشی از عشق وجود دارد که نشاندهندهٔ شدت احساسات است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'اشک خونین' و 'جیب عریان' ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شماره ۲۹۸ - شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
کوچهٔ زلف او دویدهٔ ماست ۱
یار ما آمد و صفا آورد
بادهٔ بی غش رسیدهٔ ماست ۲
مزهٔ ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیدهٔ ماست ۳
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریدهٔ ماست ۴
کوچهٔ زلف او دویدهٔ ماست ۱
یار ما آمد و صفا آورد
بادهٔ بی غش رسیدهٔ ماست ۲
مزهٔ ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیدهٔ ماست ۳
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریدهٔ ماست ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۷ - در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود
گوهر بعدی:شماره ۲۹۹ - دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.