شماره ۳۱۲ - دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت

دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت
دگر به ساقی کوثر که از شراب گرفت ۱

به سیل اشک ندامت کسی که تن در داد
پی عمارت عقبا گلی در آب گرفت ۲

خداگواست که چیزی به خویش نسپارد
محاسبی که تواند زخود حساب گرفت ۳

عرق فشان حجاب از نگاه گرم که شد
دگر که از گل رخسار او گلاب گرفت ۴

توان به راستی از اهل ظلم باج ستاند
خدنگ ما پر پرواز از عقاب گرفت ۵

زند به روی چمن دست روز استغنا
سحر که موج نسیم از رخت نقاب گرفت ۶

فتد چو پرتو خورشید بر گل رویش
گمان کنند خلایق که آفتاب گرفت ۷

هر آنچه یک نفس اندوخت از دلم مژگان
زبحر جویا در قرنها سحاب گرفت ۸