هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و توصیفی، به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند خال مشکبو، نافهٔ آهو، و مینای دل، عشق و شوق خود را بیان میکند. همچنین، اشارهای به خوبیهای معشوق و انتقادی از مردم خودبین دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتقادی در متن وجود دارد که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
شماره ۳۱۳ - بر آفتاب عارض او خال مشکبوست
بر آفتاب عارض او خال مشکبوست
یا نافهٔ فتاده زآهوی چشم اوست ۱
یادت بخیر باد که مینای دل مرا
چون غنچه از خیال تو لبریز رنگ و بوست ۲
شوقی ز هر سوی بدلم رو نهاده است
در شیشه این می شفقی خوشتر از کدوست ۳
کس را به خوبی خط رخسار او چه حرف
آری هر آنچه سر زند از نیکوان نکوست ۴
جویا مجو زمردم خودبین یگانگی
مردم که دارد آینه در پیش رو دو روست ۵
یا نافهٔ فتاده زآهوی چشم اوست ۱
یادت بخیر باد که مینای دل مرا
چون غنچه از خیال تو لبریز رنگ و بوست ۲
شوقی ز هر سوی بدلم رو نهاده است
در شیشه این می شفقی خوشتر از کدوست ۳
کس را به خوبی خط رخسار او چه حرف
آری هر آنچه سر زند از نیکوان نکوست ۴
جویا مجو زمردم خودبین یگانگی
مردم که دارد آینه در پیش رو دو روست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.