هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعات عشق، وحدت وجود، و دوری از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند صدف و زمرد برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده و بر یگانگی عاشق و معشوق در حقیقت تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفهٔ عرفانی دارد.
شماره ۳۲۰ - نیست چشم همتم برابر نیسان چون صدف
نیست چشم همتم برابر نیسان چون صدف
دانه ام همچون زمرد سبز از آب خود است ۱
عاشق و معشوق در چشم حقیقت بین یکی است
نور بر رخسارهٔ خورشید بیتاب خود است ۲
دل که از آمیزش مردم کم از بتخانه نیست
گر کند پهلو تهی از خلق محراب خود است ۳
خانهٔ چشم مرا بدنام ویرانی مباش
کاین بنای سست پی در راه سیلاب خود است ۴
از جگر جویا نشد منت کش نقد سرکش
همچو شبنم دیدهٔ عشاق سیراب خود است ۵
دانه ام همچون زمرد سبز از آب خود است ۱
عاشق و معشوق در چشم حقیقت بین یکی است
نور بر رخسارهٔ خورشید بیتاب خود است ۲
دل که از آمیزش مردم کم از بتخانه نیست
گر کند پهلو تهی از خلق محراب خود است ۳
خانهٔ چشم مرا بدنام ویرانی مباش
کاین بنای سست پی در راه سیلاب خود است ۴
از جگر جویا نشد منت کش نقد سرکش
همچو شبنم دیدهٔ عشاق سیراب خود است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - آسوده دلی که بی قرار است
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - تا کام خواهش از می بی غش گرفته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.