هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر ضرورت فدا کردن دل و جان در راه عشق الهی، رها کردن تعلقات دنیوی، و تلاش برای رسیدن به کمال معنوی تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند توبه، سبکباری، و حرکت به سوی خداوند با الهام از تصاویری مانند شمع و سایه استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک فلسفی و ادبی برای فهم کامل متن، آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب میسازد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۳۴۹ - در حریمش دل و جان باخته می باید رفت
در حریمش دل و جان باخته می باید رفت
شمع سان پای ز سر ساخته می باید رفت ۱
توبه کن تا سبک از خویش توانی برخاست
آنچه اندوختی، انداخته می باید رفت ۲
بخت اگر یار و مددکار شود سایه مثال
پی آن قد برافراخته می باید رفت ۳
تا شود آینهٔ جلوهٔ او در ره شوق
دل زفکر همه پرداخته می باید رفت ۴
بگسلد سلسلهٔ الفت دل تا زکنار
ای سرشک از پی هم تاخته می باید رفت ۵
شمع سان پای ز سر ساخته می باید رفت ۱
توبه کن تا سبک از خویش توانی برخاست
آنچه اندوختی، انداخته می باید رفت ۲
بخت اگر یار و مددکار شود سایه مثال
پی آن قد برافراخته می باید رفت ۳
تا شود آینهٔ جلوهٔ او در ره شوق
دل زفکر همه پرداخته می باید رفت ۴
بگسلد سلسلهٔ الفت دل تا زکنار
ای سرشک از پی هم تاخته می باید رفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۸ - دست در کار زن آخر نه ترا کاری هست
گوهر بعدی:شماره ۳۵۰ - در غمت بی طاقتی سیماب آسا جان ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.