شماره ۳۷۵ - آن نور که هر ذره ازو در لمعان است

آن نور که هر ذره ازو در لمعان است
در پردهٔ پیدایی او گشته نهان است ۱

در دیدهٔ بالغ نظران پرتو خورشید
بر خاک ره افتادهٔ آن سرو روان است ۲

تا ترک نگاه تو دگر قصد که دارد
دستی زدده بر تیرکش آن مژگان است ۳

فریاد که دور از می چون خون کبوتر
خون دلی از دیده مرا در سیلان است ۴

هر صبح در اندیشهٔ آن گلشن رخسار
با نکهت گل رنگ رخم در طیران است ۵

پوشیدن ازو چشم محال است که پیوست
در خواب مرا پیش نظر در جولان است ۶

از چشم تو رستن نتوان زانکه نگاهش
ازی است که سرپنجهٔ او از مژگان است ۷

از خوبی رخسار تو جویا چه برآید
چیزی که عیانست چه حاجت به بیان است ۸