هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پراحساس، به توصیف عشق و اسارت در چنگ معشوق میپردازد. شاعر از بلندای معشوق، زلفهای او، لبهایش و خندههایش سخن میگوید و احساسات خود را به زیبایی بیان میکند. همچنین، اشارهای به گذر عمر و بیقراری عاشق دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه پیچیده و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژهها و ترکیبات نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.
شماره ۳۹۹ - هر کس شود اسیر تو بالا بلند شوخ
هر کس شود اسیر تو بالا بلند شوخ
از خود رود به دوش فغان چون پسند شوخ ۱
بیرون کسی ز دائرهٔ حکم زلف نیست
برگردن که حلقه نزد این کمند شوخ ۲
ترسم که چون نبات لبش را دهد گداز
ترخنده های آن صنم نوش خند شوخ ۳
شلاق تر زنرگس بیمار او کجاست
خواهی اگر مصاحبت دردمند شوخ ۴
از باد پای عمر مجو آرمیدگی
جویا عنان گسسته رود این سمند شوخ ۵
از خود رود به دوش فغان چون پسند شوخ ۱
بیرون کسی ز دائرهٔ حکم زلف نیست
برگردن که حلقه نزد این کمند شوخ ۲
ترسم که چون نبات لبش را دهد گداز
ترخنده های آن صنم نوش خند شوخ ۳
شلاق تر زنرگس بیمار او کجاست
خواهی اگر مصاحبت دردمند شوخ ۴
از باد پای عمر مجو آرمیدگی
جویا عنان گسسته رود این سمند شوخ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۸ - با صفای سینه دایم توامانم همچو صبح
گوهر بعدی:شماره ۴۰۰ - نوبهار است و شد از بسکه فراوان گل سرخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.