شماره ۴۰۰ - نوبهار است و شد از بسکه فراوان گل سرخ

نوبهار است و شد از بسکه فراوان گل سرخ
کوه و صحرا برد امروز به دامان گل سرخ ۱

باغ را موج صفا از سر دیوار گذشت
کرده تا در چمن نامیه طوفان گل سرخ ۲

نکهت طرهٔ مشکین تو دارد زانرو
به کف باد صبا داده گریبان گل سرخ ۳

ساغر و خنده زنان روی برافروخته باز
آمدی نام خدا چون به گلستان گل سرخ ۴

باد شادی و غم عاشق و معشوق مدام
تا بود ناله کنان بلبل و خندان گل سرخ ۵

قرمزی شاه نجف زینب این نه چمن است
هست در گلشن امکان شه مردان گل سرخ ۶

سایهٔ مرحمتش تاج سر جویا باد
تا به گلزار بود خرم و خندان گل سرخ ۷