هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، احساسات و حالات عاشقانه و روحانی را بیان میکند. شاعر از عناصری مانند آینه، لاله، چاه زنخدان، زلف و خال و خط، و تصاویری مانند برق نگاه و شعلههای رنگ برای توصیف حالات عاشقانه و روحانی استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۰۵ - چو شوخ چشمی خود را ز روی آینه دید
چو شوخ چشمی خود را ز روی آینه دید
از آن فرنگ حیا لاله لاله رنگ چید ۱
میان چاه زنخدان او نشان یابد
کسیکه پای دلش در ره هوس لغزید ۲
اسیر زلف و رخ و خال و خط به مدرس عشق
بود چنانکه شناسد کسی سیاه و سفید ۳
به کام مرده دلان ریختی زلال حیات
لبت چو در جسد نای روح نغمه دمید ۴
زتیغ بازی برق نگاه او امروز
ز روی باده کشان شعله شعله رنگ پرید ۵
بسان طائر ذی بال می پرانیدند
اگر چو جویا می داشت پیر خم دومرید ۶
از آن فرنگ حیا لاله لاله رنگ چید ۱
میان چاه زنخدان او نشان یابد
کسیکه پای دلش در ره هوس لغزید ۲
اسیر زلف و رخ و خال و خط به مدرس عشق
بود چنانکه شناسد کسی سیاه و سفید ۳
به کام مرده دلان ریختی زلال حیات
لبت چو در جسد نای روح نغمه دمید ۴
زتیغ بازی برق نگاه او امروز
ز روی باده کشان شعله شعله رنگ پرید ۵
بسان طائر ذی بال می پرانیدند
اگر چو جویا می داشت پیر خم دومرید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۴ - شکوه عشق به پا سقف آسمان دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۰۶ - شور آمد آمد صد مدعا گردد بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.