شماره ۴۲۷ - آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود

آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود
پشت بان حیرت چشم اضطراب دل بود ۱

می رود از بس جوانی زودگویی با خزان
چون گل رعنا بهار ما به یک محمل بود ۲

در زمین دل که هست آب و هوایش اشک و آه
هر قدر تخم امل کارند بی حاصل بود ۳

بر زبان حیرت حسرت نصیبان وصال
خان و مال بر باده ده از نامهای دل بود ۴

دل اسیر محبس تکلیف باشد تا به کی
هر که جویا پیرو مجنون شود عاقل بود ۵