هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از بی‌قراری عاشق، زیبایی معشوق و رنج‌های عشق سخن می‌گوید. شاعر از عناصر طبیعت مانند غنچه، لاله، گل و شبنم برای توصیف حالات عاشق و معشوق استفاده کرده است. همچنین، به مفاهیمی مانند هجران، طوفان دل و قمار عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.

شماره ۴۴۱ - بی قراران ترا تا خلعت جان داده اند

بی قراران ترا تا خلعت جان داده اند
غنچه سان صد پیرهن چاک گریبان داده اند ۱

تا ترا چون لاله و گل روی خندان داده اند
بیدلانت را چو شبنم چشم گریان داده اند ۲

در شب هجران زحال بی قرارانت مپرس
از طپیدن کشتی دل را بطوفان داده اند ۳

ناز را سرفتنهٔ چشم سیاهش کرده اند
فتنه را سرداری آن خیل مژگان داده اند ۴

با خیالش گرم چون گردید بازار قمار
داو اول نقد جان را عشقبازان داده اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴۰ - کمند انداز شوخی همچو آن گیسو نمی باشد
گوهر بعدی:شماره ۴۴۲ - گر سری در محفل آن چهره گلناری کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.