هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیههای مختلف برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق استفاده میکند. شاعر از عناصری مانند کعبه، بتخانه، دیوانه، پروانه، و خاک میخانه برای توصیف حالتهای عاطفی خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهها و اصطلاحات مورد استفاده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.
شماره ۴۴۶ - دل زجانانه می تواند باشد
دل زجانانه می تواند باشد
کعبه بتخانه می تواند شد ۱
چون فلاطونی اختیار کند
دل که دیوانه می تواند شد ۲
چاک چاکست بسکه دل زغمت
زلف را شانه می تواند شد ۳
گر تنم خشت خم نشد پس مرگ
خاک میخانه می تواند شد ۴
دیده گر چون صدف سفید شود
اشک دردانه می تواند شد ۵
بسکه بی او طپید مردمکم
دل پروانه می تواند شد ۶
سرمهٔ چشم وحشتم جویا
گرد ویرانه می تواند شد ۷
کعبه بتخانه می تواند شد ۱
چون فلاطونی اختیار کند
دل که دیوانه می تواند شد ۲
چاک چاکست بسکه دل زغمت
زلف را شانه می تواند شد ۳
گر تنم خشت خم نشد پس مرگ
خاک میخانه می تواند شد ۴
دیده گر چون صدف سفید شود
اشک دردانه می تواند شد ۵
بسکه بی او طپید مردمکم
دل پروانه می تواند شد ۶
سرمهٔ چشم وحشتم جویا
گرد ویرانه می تواند شد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۵ - دل از بس سوی رخسار تو باشد
گوهر بعدی:شماره ۴۴۷ - فکر جمعیت مرا خاطر پریشان می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.