هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که از عشق، شوق، حسرت و زیبایی معشوق سخن میگوید. شاعر از جرأت مورچه در برابر شراب بیغش، دلهای بیتاب در حسرت، و زیبایی چشم و ابروی معشوق یاد میکند. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق بیاختیار، نابودی صبر، و زیباییهای طبیعی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و شاعرانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند شراب و عشق بیاختیار ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۴۵۰ - جرأت می بین که مور ار بادهٔ بی غش زند
جرأت می بین که مور ار بادهٔ بی غش زند
خویش را چون خال رخسار تو بر آتش زند ۱
صد دل بیتاب در خوناب حسرت می طپد
ترک من دست خودآرایی چو بر ترکش زند ۲
چشم بدمستش به قصد بیدلان در هر نگاه
دست از مژگان به تیغ ابروی دلکش زند ۳
شوقی را چون اختیار باده پیمایی دهند
جام گردون را کند خالی اگر یک کش زند ۴
میرود جویا کتان صبر بر باد فنا
بر میان چون دامن ناز آن بت مهوش زند ۵
خویش را چون خال رخسار تو بر آتش زند ۱
صد دل بیتاب در خوناب حسرت می طپد
ترک من دست خودآرایی چو بر ترکش زند ۲
چشم بدمستش به قصد بیدلان در هر نگاه
دست از مژگان به تیغ ابروی دلکش زند ۳
شوقی را چون اختیار باده پیمایی دهند
جام گردون را کند خالی اگر یک کش زند ۴
میرود جویا کتان صبر بر باد فنا
بر میان چون دامن ناز آن بت مهوش زند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - به چشمم بی رخت مینا دل افسرده را ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
