خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد عشق و هجران سخن می‌گوید. شاعر از رنج‌های عشق، اشک‌های خونین، و بی‌قراری‌هایش می‌نالد و از طبیعت و هستی برای بیان احساساتش استفاده می‌کند. او عشق را همچون مدرسه‌ای می‌داند که در آن شاگرد جنون است و از خرد فاصله گرفته است.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات شدید نیاز به درک بالاتری از ادبیات و تجربیات زندگی دارد.

کردی چو کباب ستم عشوه گری چند
یابی نمک گریهٔ خونین جگری چند

در راه تمنای تو بی پا و سری چند
از دیده برون ریخته لخت جگری چند

بشکن قفس سینه و بر باد ده ای آه
از لخت جگر لاله صفت بال و پری چند

از فطرت عالی بدافلاک نگویم
حیف است کنم شکوهٔ بی پا و سری چند

ای مرغ نگه بی رخ او گرم طپش باش
بر باد ده از پلک و مژه بال و پری چند

فریاد که در هند سیه بختی هجران
مویی شده ام از غم نازک کمری چند

در مدرسهٔ عشق تو شاگرد جنون است
از پیر خرد یافته جویا نظری چند

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir