هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند مستی، باده‌نوشی، عشق، و تفکرهای فلسفی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند شگون گریهٔ مستی، اهمیت یک قطره باده، گذر زمان، و توصیه‌های عرفانی سخن می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند نیستی، صبح محشر، و خیال‌پردازی وجود دارد.
رده سنی: 18+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های مکرر به باده‌نوشی و مستی، این متن را برای گروه سنی بزرگسال مناسب‌تر می‌کند.

شماره ۴۷۰ - گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید

گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید
باده گر یک قطره هم باشد که چشمی تر کنید ۱

می پرستان می نهم لب بر لب مینا مباد
موسم گل بگذرد تا باده در ساغر کنید ۲

گر همه یک قطره آن روست پالش لازم است
این نصیحت را در گوش خود از گوهر کنید ۳

وصف آن گل پیرهن زاندیشه ها بیگانه است
گو خیال خویش را صد پرده نازک تر کنید ۴

شوق را سازند رهبر در ره رفتن زخویش
در طریق نیستی چون شمع پا از سر کنید ۵

صبح محشر سر برون آرید چون مهر از زمین
مشت خاکی از نادمت گر شبی بر سر کنید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶۹ - نقشبندان زآب و رنگ و گل چو تصویرش کنند
گوهر بعدی:شماره ۴۷۱ - در هر شکنی آهم لختی زجگر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.