شماره ۴۷۷ - دلم در رقص مانند شرر از ساز می آید

دلم در رقص مانند شرر از ساز می آید
به بال شعلهٔ آواز در پرواز می آید ۱

زکنج لب به رنگ نافه از آهو فرو ریزد
ز بس آه من از دل سر به مهر راز می آید ۲

نشان ناجوانمردی بود فکر خودآرایی
کی از طاووس آید آنچه از شهباز می آید ۳

‏ ز بس سر در گریبان خموشی غنچه سان ماندم
به گوشم از شکستن های دل آواز می آید ۴

به پای صید مطلب رشتهٔ طول امل بستی
رها هر چند سازی در کف دل باز می آید ۵

در و دیوارها را مستعد رقص می بینم
مگر جویا به بزمت امشب آن طنار می آید ۶