هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و توصیفی، به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند تاک سرو، برگ غنچه، و ساغر می، شاعر حس شور و عشق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و تصاویر شاعرانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. درک عمیقتر از احساسات و استعارههای به کار رفته نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۸۷ - سراپا را چو در رخت زمردفام می پیچد
سراپا را چو در رخت زمردفام می پیچد
به خود چون تاک سرو از رشک آن اندام می پیچد ۱
حیا دارد لبش را اینقدرها کم سخن با ما
چو برگ غنچه از شرمش زبان در کام می پیچد ۲
چو عکس لعل او در ساغر می آتش اندازد
ز بیتابی به خود گرداب آسا جام می پیچد ۳
شکست امروز خم از سنگ جورش محتسب را بین
که بر بیدست و پایی با هزار ابرام می پیچد ۴
گلوی تر نسازد باده جویا دور از آن محفل
می ام گرداب سان بی لعل او در کام می پیچد ۵
به خود چون تاک سرو از رشک آن اندام می پیچد ۱
حیا دارد لبش را اینقدرها کم سخن با ما
چو برگ غنچه از شرمش زبان در کام می پیچد ۲
چو عکس لعل او در ساغر می آتش اندازد
ز بیتابی به خود گرداب آسا جام می پیچد ۳
شکست امروز خم از سنگ جورش محتسب را بین
که بر بیدست و پایی با هزار ابرام می پیچد ۴
گلوی تر نسازد باده جویا دور از آن محفل
می ام گرداب سان بی لعل او در کام می پیچد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۶ - در این صحرا به گوشم شور محزونی نمی آید
گوهر بعدی:شماره ۴۸۸ - امشب زمی چو مجلس دلدار گرم شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.