شماره ۴۹۱ - آه تا برخاست از دل اشک غلطان می شود

آه تا برخاست از دل اشک غلطان می شود
چون هوا گیرد بخار از بحر باران می شود ۱

شد ریاضت قوت روح ما که شمع بزم را
هر قدر می کاهد از تن روزی جان می شود ۲

چون طلوع صبح کز فیض جهان روشن می شود
گر تو لبخندی کنی عالم گلستان می شود ۳

ای دل از کوچک نهادیهای خصم ایمن مباش
یک شرر آتش فروز صد نیستان می شود ۴

ساغر گل را چو باد صبح در گرد آورد
گلستان عشرتگه پیمانه نوشان می شود ۵

روشن این معنی بود از ماه همچون آفتاب
هر که شد از خود تهی لبریز جانان می شود ۶

داد دل خود را بسیل اشک و از مژگان بریخت
واصل عمان چو گردد قطره عمان می شود ۷

این بطور آن غزل جویا که سابق گفته است
جای دندان سخت چون گردید دندان می شود ۸