هوش مصنوعی:
این متن به موضوع عشق و رنجهای ناشی از آن میپردازد. شاعر از دلهایی میگوید که در دام عشق گرفتار میشوند و مانند طعمهای در دهان اژدها میگردند. همچنین، به تأثیر عشق در پاکی دل، فداکاری مانند پروانه به دور شمع، و رنجهای زندگی مانند غم خانواده و نیاز به روزی اشاره میکند. در پایان، امید به رسیدن به خواستهها با تلاش و تغییر نگرش بیان میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از اشارات مانند رنج و فداکاری ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۵۳۹ - به دام عشق هر آن دل که مبتلا گردد
به دام عشق هر آن دل که مبتلا گردد
نواله ایست که در کام اژدها گردد ۱
بسان گرد یتیمی به جبههٔ گوهر
کدورت ار گذرد در دلم صفا گردد ۲
به کوی عشق چو پروانه بر حوالی شمع
بسی هما که به گرد سر گدا گردد ۳
کسی که در غم اهل و عیال سرگشته است
برای روزی مردم چو آسیا گردد ۴
ز بس قوی شده بی او ضعیف نالی من
عجب که شور فغانم ز کوه واگردد ۵
شعار خود کنی ار ترک مدعا جویا
امید هست که کارت به مدعا گردد ۶
نواله ایست که در کام اژدها گردد ۱
بسان گرد یتیمی به جبههٔ گوهر
کدورت ار گذرد در دلم صفا گردد ۲
به کوی عشق چو پروانه بر حوالی شمع
بسی هما که به گرد سر گدا گردد ۳
کسی که در غم اهل و عیال سرگشته است
برای روزی مردم چو آسیا گردد ۴
ز بس قوی شده بی او ضعیف نالی من
عجب که شور فغانم ز کوه واگردد ۵
شعار خود کنی ار ترک مدعا جویا
امید هست که کارت به مدعا گردد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۸ - گر صبا با نکهت زلفش سوی هامون شود
گوهر بعدی:شماره ۵۴۰ - از رفتنت خوشی ز چمن دور می شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.