هوش مصنوعی: این متن به موضوع عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌پردازد. شاعر از دل‌هایی می‌گوید که در دام عشق گرفتار می‌شوند و مانند طعمه‌ای در دهان اژدها می‌گردند. همچنین، به تأثیر عشق در پاکی دل، فداکاری مانند پروانه به دور شمع، و رنج‌های زندگی مانند غم خانواده و نیاز به روزی اشاره می‌کند. در پایان، امید به رسیدن به خواسته‌ها با تلاش و تغییر نگرش بیان می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از اشارات مانند رنج و فداکاری ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۵۳۹ - به دام عشق هر آن دل که مبتلا گردد

به دام عشق هر آن دل که مبتلا گردد
نواله ایست که در کام اژدها گردد ۱

بسان گرد یتیمی به جبههٔ گوهر
کدورت ار گذرد در دلم صفا گردد ۲

به کوی عشق چو پروانه بر حوالی شمع
بسی هما که به گرد سر گدا گردد ۳

کسی که در غم اهل و عیال سرگشته است
برای روزی مردم چو آسیا گردد ۴

ز بس قوی شده بی او ضعیف نالی من
عجب که شور فغانم ز کوه واگردد ۵

شعار خود کنی ار ترک مدعا جویا
امید هست که کارت به مدعا گردد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳۸ - گر صبا با نکهت زلفش سوی هامون شود
گوهر بعدی:شماره ۵۴۰ - از رفتنت خوشی ز چمن دور می شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.