هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و پراحساس، از نگاه معشوق، دوری از او، درد دل پنهان، اشک‌های بی‌پروا و تأثیرات عمیق عشق بر جهان درون و بیرون سخن می‌گوید. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، حالات عاشقانه و رنج‌های ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و اندوه ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۵۵۹ - چون نگاهی سوی من زان چشم مخمور افکند

چون نگاهی سوی من زان چشم مخمور افکند
دل تپیدنها مرا از بزم او دور افکند ۱

بسکه در دل ناله را دزدیده ام از شرم غیر
قطرهٔ اشکم به دریا گر فتد شور افکند ۲

دشت وسعت مشربی رنگ جهان تازه ای
می تواند در فضای دیدهٔ مور افکند ۳

از شراب جلوه ات یابد چمن گر خرمی
جام لاله داغ را چون درد می دور افکند ۴

تا کی از بیداد مژگان تو هر شب تا سحر
بستر راحت دلم بر نیش زنبور افکند ۵

بسکه از سر تا بپا جویا نمک دارد چه دور
گر ز هم آغوشیش در بحر و کان شور افکند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - دولت کسی ز پهلوی حسنت هوس کند
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - هر که از شمشیر نازت نیم بسمل ماند ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.