هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از احساسات عمیق، عشق، نور سعادت، درد و رنج عشق، و نام خدا سخن میگوید. شاعر از زبان کودکان، سحرگاه، و چشم یاران برای بیان احساسات خود استفاده میکند و به مضامینی مانند عشق بیپروا، تیرهروزی، و رسوایی شعله در شب اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'دست خونریزی' و 'تیرهروزی' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۵۶۷ - خامه ام گاهی به او گر نامه ای انشا کند
خامه ام گاهی به او گر نامه ای انشا کند
چون زبان کودکان در سالهایش واکند ۱
چون سحر نور سعادت از جبینش لامع است
هر که شب را روز در اندیشهٔ فردا کند ۲
مژده یاران کز وفور ناز امشب دور نیست
چشمش استغنا اگر در کار استغنا کند ۳
می درد از تیره روزی پردهٔ ناموس عشق
شعله در شب خویشتن را بیشتر رسوا کند ۴
پیش من نام خدا رعناتر از شاخ گلی است
دست خونریزی چون بهر کشتنم بالا کند ۵
آنچنان کز شعله چشم شمع محفل می پرد
مضطرب دلهای ما را عشق بی پروا کند ۶
چون زبان کودکان در سالهایش واکند ۱
چون سحر نور سعادت از جبینش لامع است
هر که شب را روز در اندیشهٔ فردا کند ۲
مژده یاران کز وفور ناز امشب دور نیست
چشمش استغنا اگر در کار استغنا کند ۳
می درد از تیره روزی پردهٔ ناموس عشق
شعله در شب خویشتن را بیشتر رسوا کند ۴
پیش من نام خدا رعناتر از شاخ گلی است
دست خونریزی چون بهر کشتنم بالا کند ۵
آنچنان کز شعله چشم شمع محفل می پرد
مضطرب دلهای ما را عشق بی پروا کند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۶ - زورآوران که پنجهٔ افلاک می برند
گوهر بعدی:شماره ۵۶۸ - دلها بسی بر آتش حسنش سپند شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
