شماره ۶۹۰ - تا دلم هنگامهٔ مهر و وفا را گرم کرد

تا دلم هنگامهٔ مهر و وفا را گرم کرد
خوی آتشناک او بزم جفا را گرم کرد ۱

درد کی آسان تواند جای گیرد در دلی
داغ خونها خورده تا در لاله جا را گرم کرد ۲

پنجهٔ عصمت نپیچد زور بی زنهار می
باده نتواند سر اهل حیا را گرم کرد ۳

سر برهنه می برد دایم به سر مهر برین
آه - عالم سوز من از بس هوا را گرم کرد ۴

دوش جویا از ره انصاف شیخ شهر گفت
خودفروشی عاقبت بازار ما را گرم کرد ۵