هوش مصنوعی:
این متن شعری است که احساسات عمیق غم و اندوه، عشق و دلتنگی را بیان میکند. شاعر از تشبیهات و تصاویر زیبایی مانند اشک خشکیده، دل آتشین و طاووس برای توصیف حالات درونی خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۹۱ - قهقهه خنده مرا در غم او ناله بود
قهقهه خنده مرا در غم او ناله بود
جام سرشار به لب ساغر تبخاله بود ۱
نه همین اشک به چشمم شده چون آینه خشک
آه در دل گره از بیم تو چون لاله بود ۲
دل که در حلقهٔ سرگشتگی آمد به کمند
مرکز دایرهٔ شعلهٔ جواله بود ۳
کی رسد بی مدد عشق به جایی فریاد
تپش سینه و دل باد و پر ناله بود ۴
همچو طاؤس که جویا دمش افزوده به حسن
زینت سرمهٔ آن چشم زدنباله بود ۵
جام سرشار به لب ساغر تبخاله بود ۱
نه همین اشک به چشمم شده چون آینه خشک
آه در دل گره از بیم تو چون لاله بود ۲
دل که در حلقهٔ سرگشتگی آمد به کمند
مرکز دایرهٔ شعلهٔ جواله بود ۳
کی رسد بی مدد عشق به جایی فریاد
تپش سینه و دل باد و پر ناله بود ۴
همچو طاؤس که جویا دمش افزوده به حسن
زینت سرمهٔ آن چشم زدنباله بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۰ - تا دلم هنگامهٔ مهر و وفا را گرم کرد
گوهر بعدی:شماره ۶۹۲ - با همه اعضا مرا چون ابر گریان ساختند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.