هوش مصنوعی: این متن شعری است که احساسات عمیق غم و اندوه، عشق و دلتنگی را بیان می‌کند. شاعر از تشبیهات و تصاویر زیبایی مانند اشک خشکیده، دل آتشین و طاووس برای توصیف حالات درونی خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۶۹۱ - قهقهه خنده مرا در غم او ناله بود

قهقهه خنده مرا در غم او ناله بود
جام سرشار به لب ساغر تبخاله بود ۱

نه همین اشک به چشمم شده چون آینه خشک
آه در دل گره از بیم تو چون لاله بود ۲

دل که در حلقهٔ سرگشتگی آمد به کمند
مرکز دایرهٔ شعلهٔ جواله بود ۳

کی رسد بی مدد عشق به جایی فریاد
تپش سینه و دل باد و پر ناله بود ۴

همچو طاؤس که جویا دمش افزوده به حسن
زینت سرمهٔ آن چشم زدنباله بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۹۰ - تا دلم هنگامهٔ مهر و وفا را گرم کرد
گوهر بعدی:شماره ۶۹۲ - با همه اعضا مرا چون ابر گریان ساختند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.