شماره ۶۹۶ - ‏ آتش آهم ز بس گلزار بی نم می شود

‏ آتش آهم ز بس گلزار بی نم می شود
برگ گل سنگ ته دندان شبنم می شود ۱

هر کرا در عین اقبال است چشمی بر زمین
چون مه و خورشید چشم اهل عالم می شود ۲

در ریاض بندگی رعناتر از شاخ گلی است
گردنی کز بار تسلیم و رضا خم می شود ۳

هر قدر افزون شود آمال کلفت آورد
آرزو چون جمع شد بالای هم غم می شود ۴

سودهٔ الماس بسریشند اگر با خون دل
بهر زخم سینهٔ عشاق مرهم می شود ۵

بگذرانی گر زدشمن نعمت حسن ادب
می فزاید بر تو چندانی کز او کم می شود ۶

حاصلی غیر از پریشانی نخواهد داشتن
کشت آمالی کز آب روی خرم می شود ۷

عاشقانش را زلعل نو خط خندان او
گلشن امید جویا سبز و خرم می شود ۸